Bazen birilerinin gitmesi gerekir, yaşanılanların unutulması. Çünkü kalmak işe yaramayacaktır, yarayı deşmekten başka.Ve o gidenleri uğurlamak gerekir ki en zorudur. Ağlayamazsın çünkü güçlü olman gerek ağlayanı koruyabilmek için. Saatlerce ağlar omzunda gıkın çıkmaz. Geçecek dersin daha iyi günlerin olacak bırak bunları arkanda. Ama bilirsin arkasında kalacaklardan biri de sensindir. Sarılırsın sıkı sıkı güç verirsin ona erirken içten içe. Ayrılık saati gelir eşyalar toplanır sarılırsın sürekli ona gitmez belki diye ama faydası yok. Ağlayamazsın da çünkü sen ağlarsan gidemeyecek ama kalmak da işe yarayamayacak. Uğurlarsın onu öper koklarsın vardığında ara olur mu dersin kafasını sallar konuşmaya takati kalmaz. Ağzından çıkan tek kelime göz yaşı için başlangıçtır. El sallarsın araba kalktıktan sonra o dar sokaklarda yavaş yavaş ilerlersin araba hızlansın diye. Görmemeli çünkü ağladığını, bir de senin için üzülmemeli. Ve hep hatırlarsın o dar sokaklardaki hıçkırıklarını.


